Definicja

Dysleksja rozwojowa jest specyficzną trudnością w uczeniu się czytania i pisania, obserwowaną od początku nauki szkolnej, a nawet od początku opanowywania tych umiejętności, już w wieku przedszkolnym.

Charakteryzuje się:

• Trudnościami w dekodowaniu pojedynczych słów, które są  niewspółmierne do wieku życia oraz poziomu innych zdolności poznawczych i umiejętności szkolnych;
i nie są wynikiem ogólnego zaburzenia rozwoju, ani zaburzeń sensorycznych.

• Różnorodnymi trudnościami w odniesieniu do różnych form komunikacji językowej, w tym: w opanowaniu czynności pisania; poprawnej pisowni.

Warunkiem zdiagnozowania dysleksji jest stwierdzenie prawidłowego rozwoju intelektualnego ucznia oraz występowania wybiórczych zaburzeń niektórych funkcji poznawczych jak:

• deficyty językowe, a w tym zaburzenia przetwarzania fonologicznego;

• zaburzenia percepcji wzrokowej (analizy i syntezy wzrokowej);

• zaburzenia  sprawności motorycznej;

• zaburzenia procesu mowy;

• zaburzenia integracji percepcyjno-motorycznej.