Zabawy rozwijające dla dzieci w wieku przedszkolnym

          Propozycje zabawy opracowywałam z myślą o rodzicach małych dzieci, którzy mogą w prosty i przyjemny sposób - poprzez zabawę - stymulować rozwój psychomotoryczny swoich dzieci. Proponowane zabawy sprzyjają rozwijaniu u dzieci myślenia, zapamiętywania, percepcji wzrokowej i słuchowej, sprawności ruchowej. Czas i uwaga poświęcone wspólnej zabawie wpływają bardzo korzystnie na pogłębienie więzi między rodzicami a dzieckiem.

Miłej zabawy !

 

1.   Czarodziejski worek.

Do worka wkładamy różne znane dziecku przedmioty. Dziecko z zamkniętymi oczami losuje jeden z nich i próbuje tylko za pomocą dotyku  zgadnąć, jaki przedmiot wylosowało.

 

2.   Porządki.

Segregujemy do pudełek zabawki ze względu na:

-    ich rodzaj : osobno misie, osobno samochody, osobno klocki itp.

-    ich kolor: osobno zabawki czerwone, osobno niebieskie, czarne itd.

 

3.   Gdzie schował się miś?

Dziecku zawiązujemy oczy i kładziemy – w widocznym miejscu - misia . Odwiązujemy dziecku oczy, jego zadaniem jest odnalezienie, gdzie schował się miś.

 

4.   Dobieranka obrazkowa.

Można do tej zabawy wykorzystać karty do gry w Piotrusia lub memo. Rozkładamy obrazki (każdy musi mieć parę), bierzemy jeden z nich, dziecko ma odnaleźć obrazek identyczny z obrazkiem mu pokazywanym.

 

5.   Jedzie pociąg.

Z różnokolorowych klocków budujemy pociąg (np. klocek czerwony, niebieski, żółty, czerwony). Zadaniem dziecka jest odtworzenie identycznego pociągu a więc ułożenie klocków w odpowiedniej kolejności).

 

6.   Czyj to cień?

Obrysowujemy na kartce kontury różnych przedmiotów – dziecko ma dopasować przedmiot do jego cienia.

 

7.   Co było potem?

Przygotowujemy ilustracje / obrazki przedstawiające np. jabłko – ogryzek, jajko – kurczaka, całą filiżankę – filiżankę rozbitą itp. Dziecko ma powiedzieć co było najpierw, a co potem. Dla dzieci starszych przygotowujemy historyjkę z 3 lub 4 obrazków.

 

8.   Co nie pasuje?

Bierzemy 4 jednakowe przedmioty i 1 inny – układamy je obok siebie. Zadaniem dziecka jest wskazanie przedmiotu, który nie pasuje do pozostałych.

 

9.   Co jest źle?

Układamy obok siebie pięć jednakowych przedmiotów, ale jeden w inny sposób, np. do góry nogami – dziecko ma zgadnąć, który przedmiot nie pasuje - leży inaczej.

 

10.       Eureka.

Wycinamy z kartonu koło i prostokąt. Zadaniem dziecka jest odnalezienie w pokoju przedmiotów, które kształtem przypominają te figury. Gdy uda mu się odnaleźć taki przedmiot krzyczy: eureka.

 

11.       Obraz z zapałek / patyczków.

I wersja: Dziecko układa z 5 zapałek / patyczków dowolny obrazek. Następnie ma narysować go na kartce.

II wersja: układamy wzór z patyczków, zadanie dziecka jest zbudować taki sam.

III wersja: Rysujemy wzór na kartce, a dziecko odtwarza go z patyczków / zapałek

12.       Puzzle.

Rozcinamy widokówkę na kilka części (stopniowo zwiększając liczbę kawałków) – dziecko próbuje złożyć ją w całość. Dla ułatwienia jako wzór można przygotować drugą identyczną widokówkę.

 

13.       Puzzle geometryczne.

Dziecko próbuje złożyć w całość rozcięte na dwie części koło, kwadrat, trójkąt. Później utrudniamy zabawę rozcinając figurę na więcej części. Dla ułatwienia jako wzór można przygotować drugą identyczną figurę.

 

14.       Zbuduj taki sam.

Z klocków w postaci figur geometrycznych (koła, kwadraty, trójkąty, prostokąty) budujemy różne przedmioty np. domek, drzewo, pociąg. Zadaniem dziecka jest zbudowanie takiego samego przedmiotu.

W wersji trudniejszej wymagamy, by dziecko użyło klocków o tym samym kolorze, wielkości, grubości.

 

15. Labirynt.

Układamy 2 –3 kilkumetrowe odcinki wełny w różne zawijasy, tak by nakładały się na siebie. Dziecko ma za zadanie przejść z jednego końca włóczki na drugi.

 

16. Przewodnik.

Prosimy dziecko, by przez chwilę uważnie obserwowało pokój i znajdujące się w nim przedmioty, następnie zawiązujemy mu oczy i prosimy, by wskazało ręką, gdzie znajdują się określone przedmioty, np. stół, okno itd.

 

17. Detektyw.

Sadzamy dziecko naprzeciwko siebie – będzie ono detektywem, którego zadaniem jest dostrzec zmiany w naszej pozycji. Prosimy, by dziecko przyglądnęło się, w jakiej pozycji siedzimy, a następnie zamknęło oczy i otwarło je dopiero, gdy doliczymy do pięciu – w tym czasie zmieniamy nieznacznie pozycję, np. zakładamy nogę na nogę, robimy inny wyraz twarzy itp. Dziecko ma zgadnąć, co się zmieniło.

 

 

18.       Co to?

Wytwarzamy różne odgłosy – dziecko, siedząc z zawiązanymi oczami, ma zgadnąć co to za odgłos – np. wody płynącej z kranu, zamykania szafki, darcia papieru, stukania do drzwi itp.

 

19.       Gdzie jest budzik?

Chowamy dzwoniący budzik – zadaniem dziecka jest odnalezienie budzika kierując się słyszanym dźwiękiem.

 

20.       Muzycy.

Wystukujemy prosty rytm (klaskając w dłonie, uderzając w miskę itp.), dziecko ma powtórzyć go za nami.

 

21.       Płynie okręt naładowany towarami.

Mówimy zdanie „Płynie okręt naładowany towarami na literę... (tu wstawiamy dowolną literę). Zadaniem dziecka jest wymyślenie przedmiotów rozpoczynających się na tę literę.

 

22.       Urodziny.

Zabawę zaczynamy mówiąc „Kasia miała urodziny i dostała wiele prezentów...”. Wymieniamy na zmianę z dzieckiem prezenty, jakie dostała Kasia powtarzając przy tym już te wcześniej wymienione, np.

Kasia miała urodziny i dostała wiele prezentów: lalkę

Kasia miała urodziny i dostała wiele prezentów: lalkę, skakankę

Kasia miała urodziny i dostała wiele prezentów: lalkę, skakankę, puzzle

Kasia miała urodziny i dostała wiele prezentów: lalkę, skakankę, puzzle, czekoladę... itd.

 

23.       Deszcz

Dziecko naśladuje nasze ruchy, podczas gdy my opowiadamy historyjkę o deszczu. Mówimy:

Na początku deszcz pada delikatnie, a brzmi to tak -pocieramy o siebie dłońmi.

A teraz pada nieco mocniej - uderzamy rękami o uda

A teraz pada jeszcze mocniej - klaszczemy

Teraz deszcz zmienia się w prawdziwą burzę – deszcz wali z łoskotem, wiatr wyje - szybko tupiemy nogami o podłogę i naśladujemy odgłosy burzy

„Stop”! Teraz burza ucichła i pogoda staje się coraz ładniejsza – klaszczemy, następnie lekko uderzamy w uda, następnie pocieramy dłońmi o siebie

Deszcz przestał już padać. Jest bardzo cicho, a powietrze jest czyste i świeże.

24.       Echo.

Siadamy naprzeciwko dziecka i bardzo powoli zbliżamy do siebie dłonie, a następnie klaszczemy. Dziecko z uwagą naśladuje nasze ruchy i próbuje klasnąć w swoje dłonie zaraz po nas.

Stopniowo można podawać coraz bardziej skomplikowane wzory akustyczne, np. mówimy w  różny sposób: cicho-głośno, szybko-wolno... np. wszystkie psy (mówimy szybko) śpią (mówimy wolno).

 

25.       Jestem tancerzem.

Do żywej, skocznej muzyki dziecko wykonuje ruchy poszczególnymi częściami ciała, reszta pozostaje nieruchoma np. tańczą same dłonie, tańczy brzuch, głowa itp.

 

28. Zły czarodziej.

Dziecko tańczy, porusza się do dowolnej muzyki. Gdy muzyka przestaje grać musi pozostać nieruchomo w danej pozycji do momentu aż dźwięki muzyki rozlegną się na nowo.

 

29.       Misie i pajacyki.

Na sygnał naśladujemy chód misiów – ociężale, z pochylonym do przodu tułowiem i pajacyków – sztywno, z wyprostowanymi nogami, rękami, tułowiem.

 

30. Malarze.

„Na niby” malujemy ściany – najpierw w poziome pasy (od lewej do prawej), później w pionowe (z góry do dołu), w linie faliste (kierunek podobny jak w przypadku malowania lini), w koła, w spirale (kierunek przeciwny do ruchu wskazówek zegara).

 

31. Pokaż gdzie masz....

Dzieci siadają wygodnie i zamykają oczy. Prosimy je następnie, by – z zamkniętymi oczami – dotykały palcami dłoni poszczególnych części ciała np. czubka nosa, kolana (w wersji trudniejszej można prosić dzieci, by dotykały prawą ręką części ciała znajdujących się po lewej stronie ciała i na odwrót).

 

32. Sprytne skoki.

Na podłodze na kartonie wspólnie z dzieckiem rysujemy kontury ludzika i mówimy, że chcielibyśmy zobaczyć, czy dziecko potrafi przy pomocy swoich stóp wskazać poszczególne części ludzika. Następnie prosimy dziecko, by np. stanęło na głowie ludzika, skoczyło z głowy na dłoń, przeskoczyło z dłoni na stopę, ze stopy na brzuch itd.

 

Opracowanie:

Agnieszka Treit


Powrót